معرفی وبلاگ
سلام:بازدیدکننده گرامی برای حمایت ازتولیدات داخلی حتی الامکان ازخریداجناس خارجی پرهیزکنیددراین وبلاگ سعی می شودراه کارهای مناسب برای تقویت نیروی تولیدی این مرزوبوم ارائه گرددایده های شماعزیزان راجهت به قدرت رسیدن تولیدات وطن پذیراهستیم دریغ نفرمایید باتشکرمدیروبلاگ
دسته
توليد ايراني-افتخار جهاني
آموزش طراحي قالب براي تبيان
حمايت ازاقتصاد،كاروتوليدملي
ديكشنري آنلاين
لينگ دوستان
لينگ دوستان
لينگ دوستان
لينگ دوستان
لينگ دوستان
آرشیو
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 406393
تعداد نوشته ها : 684
تعداد نظرات : 43
 حمايت از توليد ملي  حمايت از توليد ملي

ما می توانیم


ذائقه ایرانی ، کالای ایرانی


تولید ملی
Rss
طراح قالب
GraphistThem273

زندگي عشايري، شيوه سنتي توليد و ضرورت‌هاي زمان

عزير كياوند(رخش خورشيد)

جمعيت عشايري ايران كه روزگاري با برخورداري از آزادي نسبي،تعميم‌ مالكيت به صورت دارايي دامي،بهره‌مندي از اعتدال هوا،خود كفايي نسبي و دسترسي به محصولات پرارزشي مانند گوشت،شير روغن و فرآورده‌هاي‌ شيري ديگر،زندگي دلخواهي داشت،هم اينك به حاشيه اجتماع و اقتصاد ايران رانده شده است.روندي كه همچنان ادامه دارد و روبه تشديد است.

دامداري عشايري كه طي قرنها به چراگاهاي وسيع و غني متكي بود،اكنون‌ با مشكل تعليف روبرو است.چرا كه بخش گسترده‌اي از چرا گاهها و بيش از همه چراگاههاي خوب در دهه‌هاي اخير به زير كشت رفته و يا به كشتزارهاي‌ ديم تبديل شده است.علت ديگر،افزايش بي سابقه دام روستايي است كه آن هم‌ در طول سه دهه اخير صورت گرفته است‌1


زندگی عشایری، شیوه سنتی تولید و ضرورت‌های زمان

عزیر کیاوند(رخش خورشید)

جمعیت عشایری ایران که روزگاری با برخورداری از آزادی نسبی،تعمیم‌ مالکیت به صورت دارایی دامی،بهره‌مندی از اعتدال هوا،خود کفایی نسبی و دسترسی به محصولات پرارزشی مانند گوشت،شیر روغن و فرآورده‌های‌ شیری دیگر،زندگی دلخواهی داشت،هم اینک به حاشیه اجتماع و اقتصاد ایران رانده شده است.روندی که همچنان ادامه دارد و روبه تشدید است.

دامداری عشایری که طی قرنها به چراگاهای وسیع و غنی متکی بود،اکنون‌ با مشکل تعلیف روبرو است.چرا که بخش گسترده‌ای از چرا گاهها و بیش از همه چراگاههای خوب در دهه‌های اخیر به زیر کشت رفته و یا به کشتزارهای‌ دیم تبدیل شده است.علت دیگر،افزایش بی سابقه دام روستایی است که آن هم‌ در طول سه دهه اخیر صورت گرفته است‌1

در چنین شرایط حساسی،دولت باید برپایه برنامه‌ها و سیاستهای واقع‌بینانه، باتوجه به جمیع جهات و واقعیتهای زمان،به گونه‌ای عمل کند تا عشایر،در چارچوب تحولات و توسعه اقتصادی کشور راه بجایی بیابند و با ایفای نقش‌ اجتماعی و فرهنگی خود،همچون اعصار و قرون گذشته در تولید ناخالص ملی‌ سهم در خور توجهی داشته باشند.

اصطلاح عشایر از دیدگاه انسان‌شناسی مفهوم وسیعی دارد و به اعتبار ساختار اجتماعی،گروههای گوناگونی را با شیوه‌های معیشت و تولید و متفاوت‌ در بر می‌گیرد.اما موضوع این گفتار،عشایر دامدار کوچنده‌ای هستند که از راه رمه‌داری و گله‌داری امرار معاش می‌کنند.گله و رمه عشایری در گذشته و در طول قرنهای متمادی،نزدیک به 100 درصد به چراگاههای طبیعی وابسته‌ بوده،اما اکنون به این دلیل که چراگاهها تکافوی تعلیف تمام روزهای سال را نمی‌کند،کاه و جو و علوفه دستی با حجم بی سابقه‌ای در رژیم تعلیف دام عشایر وارد شده است.در این مقاله،عشایری که هنوز وابسته به این شیوه تولید می‌باشند و در آخرین سرشماری مرکز آمار ایران عشایر کوچنده نامیده شده‌اند مورد نظر هستند.2

سرشماری سال 1366،عشایری کوچنده را شامل 96 ایل،547 طایفه مستقل، 180223 خانوار و نزدیک به یک میلیون و 200 هزار نفر می‌داند3.

 

عشایر کوچنده ایران در چشم‌انداز تاریخ

عشایر کوچنده تا گذشته‌ای نه چندان دور-به بیان دقیقتر تا حدود 70 سال‌ بیش-بخش مهم و قابل توجهی از جمعیت کشور و توان اقتصادی و نظامی آن‌ را تشکیل می‌دادند.

«شاردن»جهانگرد فرانسوی که در عصر حکومت صفویان به ایران آمده، جمعیت ایران بزرگ آن زمان را 40 میلیون نفر برآورد کرده که 11 میلیون‌ (28%)آنرا عشایر کوچنده تشکیل می‌داده است‌4.هنگام ضرورتهای دفاعی، عده زیادی از عشایر برای دفاع بسیج می‌شده‌اند و سپاه ایران در اواخر دوران صفویه 180 هزار نفر بود که 110 هزار نفر-61 درصد-آنرا نیروهای عشایری تشکیل می‌دادند. (صفی نژاد،1367).

واقعیت دیگر،نقش تولیدی عشایر در بخش دامداری و فرآورده‌های دامی‌ است.بااینکه در این مورد،اطلاعات و ارقام تاریخی در دست نیست اما تا چند دهه پیش در سراسر ایران چیزی در حدود 90 درصد گوسفند و بز کشور در دست عشایر بود5

به این ترتیب با یقین می‌توان گفت که گوشت و روغن مورد مصرف‌ ساکنان شهرها و نیز مواد خام صنعت فرش ایران-پشم و کرک-را همین مردم‌ تولید می‌کرده‌اند.از خصیصه‌های دیگر جامعه عشایری ایران در گذشته، امکان زندگی آزاد بوده است.شیوه زندگی عشایری از نظر کیفیت زندگی، نتایج و پیمامدهای مطلوب داشته است.

هر خانواده عشایری،استقلال اقتصادی داشته و از بهره‌کشی طبقاتی‌ همانند وضع روستاییان در نظام شبه فئودالی،تیولی و اقطاع برکنار و به علت‌ تحرک و جابجایی و دوری از مراکز قدرت دولتی،از آسیب مستقیم حکومتهای‌ ستمگر انیران(غیر ایرانی)کم و بیش در امان بوده‌اند(کیاوند،1368).

 

ریشه مشکلات عشایر و شیوه تولید عشایری

جامعه عشایری کوچنده ایران از نظر اقتصادی بستر نوعی شیوه تولید و از نظر اخلاق ملی بستر صفات روحی و اخلاق متعالی و بر جسته است.می‌توان‌ گفت که اکثریت نزدیک به اتفاق آنان از کژیهایی چون دروغ،رشوه خواری، خدعه و تزویر،زدو بند و کلاشی و مفتخوری و اشکال دیگر زندگی انگلی مبرا هستند.جامعه عشایری بااینکه امروزه در دام تنگناها و مضیقه‌ها گرفتار آمده‌ و از نظر دسترسی به خدمات اجتماعی مانند آموزش و بهداشت و درمان از جوامع روستایی و شهری عقب مانده است،اما هنوز بخشی از ظریفت‌ اقتصادی و فرهنگی‌6کشور را تشکیل می‌دهد و نباید به حال خود رها شود. روشن است که در غیر این صورت،کشور دچار آسیب اقتصادی و فرهنگی‌ جبران ناپذیری خواهد شد.7

ریشه مشکلات عشایری و مسائل تولید آن در یک کلام تحول است:تحول‌ جهانی،تحول منطقه‌ای و تحول در سرزمین ملی.به بیان دقیقتر،مشکلات

www.noormags.com

 

شنبه بیست و هشتم 5 1391 9:56 بعد از ظهر
X