معرفی وبلاگ
سلام:بازدیدکننده گرامی برای حمایت ازتولیدات داخلی حتی الامکان ازخریداجناس خارجی پرهیزکنیددراین وبلاگ سعی می شودراه کارهای مناسب برای تقویت نیروی تولیدی این مرزوبوم ارائه گرددایده های شماعزیزان راجهت به قدرت رسیدن تولیدات وطن پذیراهستیم دریغ نفرمایید باتشکرمدیروبلاگ
دسته
توليد ايراني-افتخار جهاني
آموزش طراحي قالب براي تبيان
حمايت ازاقتصاد،كاروتوليدملي
ديكشنري آنلاين
لينگ دوستان
لينگ دوستان
لينگ دوستان
لينگ دوستان
لينگ دوستان
آرشیو
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 411535
تعداد نوشته ها : 684
تعداد نظرات : 43
 حمايت از توليد ملي  حمايت از توليد ملي

ما می توانیم


ذائقه ایرانی ، کالای ایرانی


تولید ملی
Rss
طراح قالب
GraphistThem273

شايد بتوان گفت كه فروپاشي بانك بارينگز بريتانيا در فوريه 1995 مهم ترين داستان در زمينه عدم مديريت صحيح ريسك است. اين ورشكستگي كاملا غيرمنتظره بود.

طي چند روز بارينگز از يك بانك قدرتمند مبدل به يك بانك ورشكسته شد. بارينگز قديمي ترين بانك بازرگاني بريتانيا و تامين كننده مالي جنگ هاي ناپليوني، خريد لوييزيانا و كانال اري بود. بارينگز بانك ملكه بود. آن چه باعث جلب توجه جهانيان به اين موضوع شد اين حقيقت بود كه اين ورشكستگي ناشي از اقدامات يك معامله گر صرف در يك شركت كوچك در سنگاپور بود.

بانك بارينگز در سال 1762 توسط فرانسيس بارينگ تاسيس گرديد و در لندن آغاز به كار كرد. اين بانك به دليل عدم به كارگيري سيستم صحيح مديريت ريسك، نتوانست زيان هاي ناشي از عملكرد يكي از كارمندان خود را شناسايي كند و به دليل انباشته شدن اين زيان ها طي چند سال، به يكباره دچار زيان شديدي شده و در سال 1995 ورشكسته اعلام گرديد.


شاید بتوان گفت که فروپاشی بانک بارینگز بریتانیا در فوریه 1995 مهم ترین داستان در زمینه عدم مدیریت صحیح ریسک است. این ورشکستگی کاملا غیرمنتظره بود.

طی چند روز بارینگز از یک بانک قدرتمند مبدل به یک بانک ورشکسته شد. بارینگز قدیمی ترین بانک بازرگانی بریتانیا و تامین کننده مالی جنگ های ناپلیونی، خرید لوییزیانا و کانال اری بود. بارینگز بانک ملکه بود. آن چه باعث جلب توجه جهانیان به این موضوع شد این حقیقت بود که این ورشکستگی ناشی از اقدامات یک معامله گر صرف در یک شرکت کوچک در سنگاپور بود.

بانک بارینگز در سال 1762 توسط فرانسیس بارینگ تاسیس گردید و در لندن آغاز به کار کرد. این بانک به دلیل عدم به کارگیری سیستم صحیح مدیریت ریسک، نتوانست زیان های ناشی از عملکرد یکی از کارمندان خود را شناسایی کند و به دلیل انباشته شدن این زیان ها طی چند سال، به یکباره دچار زیان شدیدی شده و در سال 1995 ورشکسته اعلام گردید.

او نیک لیسون بود. او در واتفورد، در حومه لندن، بزرگ شد. بعد از اتمام دانشگاه و قبل از پیوستن به بارینگز برای مورگان استانلی کار می کرد. او در هر دو بانک در بخش عملیات مشغول به کار شد، اما اندکی بعد از پیوستن به بارینگز، درخواست انتقال به شرق دور کرد و به آن جا منتقل شد. نخستین کار وی بعد از رفتن به شرق ِ دور فعالیت در دفتر پشتیبانی در جاکارتا بود. این دفتر 100 میلیون پوند را در قالب گواهی سهام و اوراق قرضه بی نام نگهداری می کرد که قابل تحویل نبودند. بسیاری از این سهام به نمایندگی از مشتریان خریداری شده بود. اما به دلیل سقوط بازار سهام، مشتریان سعی داشتند از تحویل گرفتن سهام اجتناب کنند (مشتریان از این موضوع گله و شکایت داشتند که این گواهی ها اشتباه دسته بندی و نام گذاری شده اند و سند درست و حسابی یا شرایط قابل قبول فیزیکی ندارند). طی یک دوره 10 ماهه لیسون از روش خود برای گواهی ها استفاده کرد و مسایل و مشکلات را شناسایی و اقدام به تحویل آن ها نمود.

● نیک لیسون؛ عامل اصلی سقوط بارینگز

بارینگز از سال 1987 دفتری در سنگاپور داشت که شرکت با مسوولیت محدود اوراق بهادار بارینگز (سنگاپور) (BSS) نامیده می شد، این شرکت در ابتدا روی سهام متمرکز بود، اما حجم معاملات آتی شرکت در SIMEX (بورس امروز سنگاپور) نیز در حال رشد بود. BSS به دلیل نداشتن میز معاملاتی در بورس مجبور بود برای تمامی معاملاتش کمیسیون پرداخت کند. بنابراین گام بعد خرید میز معاملاتی و استخدام معامله گران بود.

پیشرفت های لیسون در جاکارتا توجه مدیریت را به خود جلب نمود. زمانی که او تقاضای پست در BSS کرد، مدیریت نه تنها درخواستش را پذیرفت، بلکه او را به سمت مدیر عمومی منصوب نمود که اختیار استخدام معامله گران و کارمندان ستاد پشتیبانی را داشت.

لیسون در سال 1992 به BSS آمد و شروع به استخدام کارکنان محلی کرد. در مقام مدیر عمومی، شغلش تجاری نبود، اما خیلی زود امتحانات لازم را داد تا بتواند در SIMEX همراه با تیم کوچکش شروع به معامله کند. حال او مدیر عمومی و همچنین معامله گر اصلی شرکت بود و به دلیل تجربه عملیاتی که داشت، به طور غیررسمی رییس دفتر پشتیبانی نیز بود. چنین ترتیباتی باید در این حالت زنگ هشدار را به صدا در بیاورد، اما به نظر می رسید که هیچ کدام از اعضای مدیریت ارشد بارینگز به این تضاد آشکار منافع توجه نمی کنند. لیسون و معامله گرانش اختیار انجام دو دسته از معاملات را داشتند:

1) معاملات قرادادهای آتی و اختیار معاملات برای مشتریان یا سایر شرکت های موجود در سازمان بارینگز؛

2) انجام معاملات آربیتراژ قیمتی میان معاملات آتی نیکی مبادله شده در SIMEX و بورس اوزاکای ژاپن.

احتمالا فقدان ذاتی ریسک در چنین معاملاتی باعث شد که افراد نگران کلاهبرداری های متعدد لیسون نباشند.

لیسون به طور غیرمجاز اقدام به اتخاذ مواضع سفته بازی در قراردادهای آتی مرتبط با نیکی 225 و اوراق قرضه دولتی ژاپن (JGB) و اختیارات معامله برروی نیکی کرد. او معاملات خود را در یک حساب خطای BSS با شماره 88888 مخفی می کرد. به همین دلیل سفته بازی هایش علنی نبود. ادعایش این بود که از حساب شماره 88888 برای پنهان نگه داشتن برخی از زیان های ناشی از اشتباهات معامله گران استفاده می کرد. به هرحال، به محض ورود به سنگاپور فعالانه شروع به انجام معاملات در حساب شماره 88888 کرد. حجم خالص معاملات او می توانست هر کسی را در خصوص کارهایش به اندیشیدن وادارد. او از همان ابتدا شروع به از دست دادن پول هایی کرد که در اختیارش بود. افزایش فعالیت هایش نیز تنها منجر به از دست دادن پول بیشتر می شد. در انتهای سال 1992 حساب 88888 حدود 2 میلیون پوند کسری داشت. در سال بعد این میزان به 23 میلیون پوند و در انتهای سال 1994 به حدود 208 میلیون پوند رسید. مدیریت بارینگز همچنان در بی خبری به سر می برد. در 23 فوریه 1995 نیک لیسون در حالی که شکافی حدودا 827 میلیون پوندی در ترازنامه بارینگز به جای گذاشت، سوار یک هواپیما به مقصد کوالالامپور شد.

لیسون یک معامله گر خیلی بدشانس بود. در اواسط فوریه 1995، وی موقعیت های معاملاتی بی شماری را انباشته کرده بود

(نیمی از موقعیت های نرخ بهره باز بر روی قردادهای آتی نیکی و حدود 85 درصد از موقعیت های نرخ بهره باز بر روی قراردادهای آتی JGB). بازار از این وضعیت آگاه بود و احتمالا بر ضد لیسون معامله می کرد. قبل از سال 1995، وی به صورت متناوب دچار زیان می شد. بنابراین نباید از بدشانسی هایش زیاد تعجب کرد. اگر این قدر بدشانس نبود، احتمالا تا این حد مشهور نمی شد.

گاهی اوقات معامله گران بدون اجازه مقامات بالاتر سفته بازی می کنند. احتمالا تعداد کمی از آن ها قادرند خود را مخفی کنند، در حالی که سایرین زود دستگیر می شوند. وقتی این افراد کلاهبردار دستگیر شوند، از کار برکنار می شوند و در این میان کارفرمایان می مانند و زیان شان. معمولا نه معامله گر و نه کارفرما مایل به اعلام این وقایع نیستند.

کارهای لیسون به دلیل همان بدشانسی اش خیلی سریع برملا شد. اما هم زمان با افشای کارهایش، کارفرمایش نیز ورشکست شد و بنابراین انتشار عمومی این رخداد غیرقابل اجتناب بود.

نکته جالب در فعالیت های لیسون این حقیقت بود که این زیان بزرگ را بدون این که مدیریت بارینگز متوجه شود انباشته کرده بود. همانطور که لیسون پول هایش را از دست می داد، مجبور بود این زیان ها را در قالب حاشیه (سود) به SIMEX بپردازد. حال او به وجه نقد نیاز داشت. او از طریق دست کاری حساب ها و جعل ، قادر به تامین مالی مطمین از شرکت های مختلفی که درون سازمان بارینگز وجود داشت و همچنین حساب های مشتریانش بود. جعل هایی که وی انجام می داد در بهترین حالت، بی دوام بودند. برای مثال، ادعا می کرد که نیازمند پرداخت حاشیه از سوی مشتریان BSS است، و با ارایه یک بحث فنی در مورد نحوه جمع آوری حاشیه ها توسط SIMEX از آن به عنوان ابزار توجیهی استفاده می کرد. این ادعا اشتباه بود. در واقع، این ادعا برخلاف قوانین SIMEX برای یک کارگزاری بود که پول خودش را به عنوان حاشیه برای مشتریانش بفرستد. حتی اگر این ادعا درست بود، این پول ها تنها به صورت موقت مورد نیاز بودند (یعنی تا زمانی که مشتریان حاشیه های خود را پرداخت کنند). به رغم این موضوع، لیسون باز هم پول های بیشتری را درخواست می کرد. بیشتر این پول هم از سه شرکت سازمان بارینگز می آمد:

▪ شرکت با مسوولیت محدود اوراق بهادار بارینگز (BSL) بازوی اوراق بهاداری شرکت مادر بارینگز

▪ شرکت با مسوولیت محدود اوراق بهادر بارینگز (لندن) (BSSL) دفتر لندن بارینگز

▪ شرکت با مسوولیت محدود اوراق بهادار بارینگز (ژاپن) (BSJ) دفتر ژاپن BSL

شکل شماره 1 تامین مالی BSS از این سه شرکت در ماه های منتهی به سقوط بارینگز را نشان می دهد.

تامین مالی شرکت با مسوولیت محدود اوراق بهادار بارینگز (شعبه سنگاپور) (BSS) عمدتا از سه شرکت در درون سازمان بارینگز بود. نمودار بالا نشان دهنده تامین مالی BSS در ماه های منتهی به سقوط بارینگز از سه شرکت موجود در سازمان بارینگز است. بیشتر این تامین مالی توسط لیسون و برای پرداخت های حاشیه ای به SIMEX انجام می شد.

به رغم میلیون ها پوند زیان، عوامل زیادی مانع از رسوایی لیسون می شد. برای مثال، آن زمان در دو بخش از سازمان بارینگز در حال ادغام بودند. بارینگز در سال 1984 سهام شرکت کارگزاری هندرسون کراستویت را خریداری کرد که در ادامه تبدیل به BSL شد. در ابتدای کار، BSL به صورت یک شرکت مجزا از تجارت بانکداری فعالیت می کرد، که به آن بارینگز برادرز اند کمپانی (BB&Co) می گفتند.

در نوامبر 1993 BSL با BB&Co ادغام شد. پیش بینی می شد که این اقدام یک نوآوری برای شکل گیری بانک سرمایه گذاری بارینگز (BIB) باشد. این ادغام ساده نبود، زیرا این دو شرکت دارای فرهنگ متفاوتی بودند. این امر باعث شد که در اواسط تصدی گری لیسون بر BSL توجه ها به سمت این نوآوری برود.

در سال 1994 BB&Co و BSL خود بخشی از بانک جدید سرمایه گذاری بازینگز (BIB) شدند.

در این هنگام بارینگز راه اندازی ساختار و سیستم مدیریت ریسک را آغاز کرده بود. طی سال 1994 متخصصین مدیریت ریسک در دفاتر لندن، توکیو و هنگ کنگ مستقر شدند اما شامل حال سنگاپور نبود. در BSS لیسون به صورت موثری فعالیت های دفاتر اصلی و پشتیبانی را کنترل می کرد. این جا دفتر واسطه ای وجود نداشت. همچنین، در بارینگز شخصی خاص که مسوول نظارت بر لیسون باشد نیز وجود نداشت.

طی سال 1993 بارینگز رویکرد ماتریسی برای مدیریت دفاترش را به عنوان بخشی از برنامه سازمان دهی مجدد بانک تصویب کرد. یک ساختار گزارش دهی مبتنی بر محصولات وجود داشت که همه دفاتر را در بر می گرفت. ساختار دیگر، گزارش دهی برمبنای عملیات بود که مدیریت محلی را در خصوص مواردی از قبیل سیستم ها، کنترل ها، تصفیه و حسابداری مطمین می کرد. کارکنان شکایت داشتند که خطوط گزارش دهی همیشه روشن و مشخص نیستند.

لیسون درگیر دو محصول بود: آربیتراژ قراردادهای آتی و انجام معاملات برای مشتریان یا سایر شرکت هایی که در سازمان بارینگز بودند. طی سال 1994 خط گزارش دهی مبتنی بر محصول او، به شکل بحث برانگیزی می توانست به ران بیکر که مشتقات را مدیریت می کرد، یا با مایک کیلیان که رییس بخش قراردادهای آتی و فروش اختیارات معامله بود، گزارش دهد. به صورت منطقه ای لیسون می توانست به جیمز باکس که مدیر دفتر سنگاپور بود یا به سایمون جیمز که مدیر عملیات منطقه آسیای جنوب شرقی بود، گزارش بدهد.

نکته دیگر این که لیسون دروغگوی ماهری بود. وی گزارش ها را جعل می کرد، نامه های جعلی می نوشت و داستان های ماهرانه ای برای منحرف کردن سوالات مدیریت، حسابرسان و حتی ناظرین SIMEX می ساخت. وی در کتاب خود به نام تاجر ناقلا (1996) چنین می گوید: افراد در لندن و بارینگز همگی به این معتقد بودند که هیچ کس جرات طرح سوالات احمقانه را ندارد، در حالتی که افراد به آن ها به شکل آدم های نادان نگاه می کنند.

نگرانی برخی افراد در مورد کارهای لیسون در حال افزایش بود. در سال 1995 برندا گرانگر مدیر تسویه اختیارات معامله و قراردادهای آتی در لندن در ایمیلی داخلی چنین می گوید: منتظر خرابی از رفیقمان نیک باشید.

بیشتر این نگرانی ها مورد توجه قرار نمی گرفتند. لیسون در بارینگز شهرت خاصی داشت. او در حالی که زیان های انباشته خود را در حساب 88888 به صورت مخفیانه ذخیره می کرد، سودهای خود را در سه حساب معاملات آربیتراژ با شماره های 92000 و 98007 و 98008 به صورت آشکار ثبت می کرد. این کار از طریق معاملات متقابل با حساب شماره 88888 به صورت ماهرانه ای صورت می گرفت. لیسون از طریق انجام معاملات آتی در قیمت های خارج از بازار قادر بود که در حساب آربیتراژ سودی شناسایی کند، درحالی که زیان های متقابل را در حساب شماره 88888 وارد می کرد. طی سال 1994 لیسون مبلغ 28.5 میلیون پوند سود را به صورت کاذب ثبت کرد. این سود کاذبی بود که از آربیتراژهای قراردادهای آتی به وجود می آمد، اما همین سود کافی بود تا کارکنان بارینگز در آن سال پاداش دریافت کنند. نیازی نیست که بگوییم کارکنان انگیزه کمی داشتند تا در مورد سودهای بالا و غیرمعمول آربیتراژ سوال کنند. لیسون معامله گر ماهری بودکه به نظر می رسید هیچ نقطه ضعفی نداشته است.

در یک نقل قول مشهور، پیتر بارینگز مدیر بارینگز به برایان کوین مدیرعامل بانک انگلیس چنین می گوید: بهبود سودآوری بعد از سازمان دهی مجدد متحیرکننده بود، و منجر شد بارینگز به این نتیجه برسد که کسب پول در بازارهای اوراق بهادار زیاد سخت نیست.

شش روز بعد از فرار لیسون از سنگاپور، در فرانکفورت در حالی که سعی در رفتن به لندن داشت دستگیر شد. برای محاکمه به سنگاپور بازگردانده، به کلاهبردای محکوم و به 6 سال و نیم حبس در زندان چانگی سنگاپور محکوم و در دوران زندان به سرطان مبتلا شد که البته نجات پیدا کرد. در این مدت از همسرش جدا شد و در جولای 1999 به دلیل خوش رفتاری آزاد شد.

پس از اعلام زیان انباشته بارینگز، تلاش های زیادی برای حل مشکل این بانک صورت گرفت که ناموفق بودند. در انتها بانک انگلستان، این بانک را ورشکسته اعلام کرد که شوک بسیار عظیمی به بازارهای مالی در سراسر جهان وارد نمود. پس از این بحران، بانک هلندی ING، بانک بارینگز را به قیمت اسمی 1 پوند خریداری کرد و مسوولیت تمام بدهی های آن را برعهده گرفت. از آن پس بارینگز با نام ING بارینگز و به عنوان یکی از زیرمجموعه های گروه مالی ING به فعالیت خود ادامه داد.


منبع ایران ریسک سایت ایران ریسک http www iranrisk com سایت جدیدی است که در زمینه جمع آوری و فارسی سازی متون و منابع موجود در زمینه مباحث مربوط به ریسک فعالیت می کند در قسمت معرفی این سایت آمده است مباحث مربوط به مهندسی مالی و مدیریت ریسک برای فعالان حوزه مالی ایران نوین است و مراحل اولیه رشد خود را طی می کند عدم وجود منابع کافی باعث این امر شده که کارشناسان کاربران و نهادهای عمومی و خصوصی به صورت پراکنده به یادگیری و تحقیق در زمینه موضوعات مالی و ریسک بپردازند لذا بسط و توسعه دانش مهندسی مالی و مدیریت ریسک با کاستی هایی همراه بوده است بنابراین ما برآنیم تا با انتشار مطالب مهندسی مالی و مدیریت ریسک کارشناسان و علاقه مندان را از جدیدترین و پیشرفته ترین مسایل و مباحث مربوطه آگاه ساخته و فضایی برای گفت وگو فراهم آوریم و در این راستا از هرگونه همکاری و نظرات کارشناسی در این زمینه استقبال می کنیم
روزنامه دنیای اقتصاد www donya e eqtesad com
شنبه چهارم 6 1391 1:16 صبح
X