معرفی وبلاگ
سلام:بازدیدکننده گرامی برای حمایت ازتولیدات داخلی حتی الامکان ازخریداجناس خارجی پرهیزکنیددراین وبلاگ سعی می شودراه کارهای مناسب برای تقویت نیروی تولیدی این مرزوبوم ارائه گرددایده های شماعزیزان راجهت به قدرت رسیدن تولیدات وطن پذیراهستیم دریغ نفرمایید باتشکرمدیروبلاگ
دسته
توليد ايراني-افتخار جهاني
آموزش طراحي قالب براي تبيان
حمايت ازاقتصاد،كاروتوليدملي
ديكشنري آنلاين
لينگ دوستان
لينگ دوستان
لينگ دوستان
لينگ دوستان
لينگ دوستان
آرشیو
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 411551
تعداد نوشته ها : 684
تعداد نظرات : 43
 حمايت از توليد ملي  حمايت از توليد ملي

ما می توانیم


ذائقه ایرانی ، کالای ایرانی


تولید ملی
Rss
طراح قالب
GraphistThem273

يكي از مقامات بانك مركزي ديروز در اظهارنظر جالبي اعلام كرده است كه ...

... متقاضيان وام بانكي براي دريافت تسهيلات مستقيما به شبكه بانكي مراجعه كنند و هشدار داده كه اگر كاشف به عمل آيد كه فردي از طريق واسطه وام بانكي دريافت كرده است برخورد شديدي با وي كرده و جلوي وام او را مي گيريم (دنياي اقتصاد و ساير روزنامه هاي دوشنبه، سوم تير).

داستان هيجان انگيزي است. ظاهرا مقام محترم بانك مركزي فرض كرده اند كه اگر متقاضيان محترم وام بانكي مستقيما به بانك ها مراجعه كنند، با روي گشاده از تقاضاي آنها استقبال مي شود و وام آنها بدون هيچ تعللي پرداخت مي شود، ولي چون مردم ظرفيت و جنبه چنين استقبالي را ندارند، ترجيح مي دهند به جاي شبكه بانكي به شبكه دلالي غيربانكي مراجعه كرده و با پرداخت 10 تا 15درصد حق دلالي اضافه وام را دريافت كنند.

اگر فرضيه مقام محترم بانك مركزي صحيح باشد، قطعا همه افراد با او موافق خواهند بود كه بايد با چنين شخصي همان برخورد شديد به عمل آيد، چرا كه علاوه بر دلايل مختلف، مي توان استنباط كرد كه احتمالا شخص مورد نظر دچار بيماري روحي و رواني نيز هست كه ريسك و مخاطرات شبكه پيچيده دلالي همراه با هزينه هاي اضافي دريافت وام از اين طريق را به روي خوش شبكه بانكي كه وام را بي هيچ هزينه اضافي به او تحويل مي دهند، مرجح مي داند.


یکی از مقامات بانک مرکزی دیروز در اظهارنظر جالبی اعلام کرده است که ...

... متقاضیان وام بانکی برای دریافت تسهیلات مستقیما به شبکه بانکی مراجعه کنند و هشدار داده که اگر کاشف به عمل آید که فردی از طریق واسطه وام بانکی دریافت کرده است برخورد شدیدی با وی کرده و جلوی وام او را می گیریم (دنیای اقتصاد و سایر روزنامه های دوشنبه، سوم تیر).

داستان هیجان انگیزی است. ظاهرا مقام محترم بانک مرکزی فرض کرده اند که اگر متقاضیان محترم وام بانکی مستقیما به بانک ها مراجعه کنند، با روی گشاده از تقاضای آنها استقبال می شود و وام آنها بدون هیچ تعللی پرداخت می شود، ولی چون مردم ظرفیت و جنبه چنین استقبالی را ندارند، ترجیح می دهند به جای شبکه بانکی به شبکه دلالی غیربانکی مراجعه کرده و با پرداخت 10 تا 15درصد حق دلالی اضافه وام را دریافت کنند.

اگر فرضیه مقام محترم بانک مرکزی صحیح باشد، قطعا همه افراد با او موافق خواهند بود که باید با چنین شخصی همان برخورد شدید به عمل آید، چرا که علاوه بر دلایل مختلف، می توان استنباط کرد که احتمالا شخص مورد نظر دچار بیماری روحی و روانی نیز هست که ریسک و مخاطرات شبکه پیچیده دلالی همراه با هزینه های اضافی دریافت وام از این طریق را به روی خوش شبکه بانکی که وام را بی هیچ هزینه اضافی به او تحویل می دهند، مرجح می داند.

اما واقعیت ماجرا این نیست. واقعیت همان است که همکار محترم همین مقام بانک مرکزی یک ماه قبل اعلام کرد. (نگاه کنید به روزنامه دنیای اقتصاد، چهارشنبه، اول خرداد). براساس اعلام رییس پژوهشکده بانک مرکزی، از زمان فشار به بانک ها برای پایین آوردن نرخ بهره، سهم عقود مبادله ای برای پرداخت وام از مجموعه عقود پرداخت وام به کمتر از 20درصد کاهش یافته است.

درک عمق ماجرا زمانی امکان پذیر می شود که بدانیم تا همین چند سال پیش، سهم فقط یکی از اقلام عقود مبادله ای در پرداخت وام (فروش اقساطی) به تنهایی بیش از 90درصد عقود وامی را به خود اختصاص داده بود.

علت بسیار ساده است. فشار به بانک ها عمدتا برای کاهش بهره در عقود مبادله ای متمرکز است که نیازهای عمومی از این محل قابل تامین است. بانک ها نیز امکان جذب منابع برای پرداخت وام با بهره مورد قبول دولت ندارند و به همین سادگی سهم این وام ها را کاهش داده و به عقود مشارکتی روی می آورند که در آنها نرخ بهره آزاد است. مردم نیز چون هنگام مراجعه به شبکه بانکی با در بسته روبه رو می شوند؛ به همین دلیل ساده مجبور می شوند مسیر خود را به شبکه دلالی وام تغییر داده و نیاز خود را با هزینه اضافی از این محل تامین کنند.

ساده لوحانه خواهد بود اگر از این مقدمات نتیجه بگیریم که پس بهتر است به جای مجازات فردی که از شبکه دلالی در جست وجوی وام است، شبکه بانکی را مجازات کنیم که از پاسخگویی به نیاز مردم طفره می رود . یا اینکه دنبال شناسایی شبکه دلالی باشیم که به دلیل ناکارآمدی شبکه بانکی در پاسخگویی به تقاضای مشروع عمومی ایجاد شده است و آن را از بین ببریم.

باید گفت چنین دستور کارهایی نه ممکن است و نه مطلوب. ممکن نیست چون بنا به تعبیر دقیق اقتصاددانان بزرگ دنیا، آنچه که از مبادلات فسادآلود در یک بازار دو نرخی قابل مشاهده است، فقط بخش پیدای کوه یخی است که قسمت عظیم آن در دل اقیانوس ناپیدا است و مطلوب نیست چون به هر حال فرصتی برای مردم ایجاد کرده است تا نیاز خود را که قابل تامین از شبکه رسمی نیست، از این محل تامین کنند.

طرح صحیح صورت مساله به این شکل باید باشد که این بازار شکل رسمی به خود بگیرد. به هر حال، عده زیادی از مردم حاضرند از مصرف زمان حال خود چشم بپوشند تا در آینده امکان مصرف بیشتری به دست آورند و در مقابل عده ای هستند که مصرف زمان حال را با هزینه کردن از پس انداز آینده ترجیح می دهند و فلسفه شبکه بانکی تجاری نیز ایجاد تعامل عادلانه بین این دو گروه است.

اگر شبکه بانک های تجاری نتوانند این تعامل را ایجاد کنند، از درون همین شبکه رسمی، شبکه ای غیررسمی ایجاد می شود که محل تعامل این دو گروه می شود. در این میان، فقط گروه پس اندازکنندگان هستند که به نفع رانت خواران تنبیه می شوند و متقاضیان وام به جای اینکه پاداش پس اندازکنندگان را به خود آنها از طریق شبکه رسمی بانک ها بدهند، بخش عمده این پاداش را به جیب رانت خواران می ریزند که واسطه آنها برای دریافت وام می شوند و تا زمانی که بازار دونرخی باشد، هیچ کس قادر به حذف چنین مناسباتی از این بازار نیست.

راه جلوگیری از رانت خواری، بسیار ساده و شناخته شده است. تک نرخی کردن بهره و حذف فاصله قیمتی بین شبکه بانکی و شبکه غیررسمی و جز این، همان حکایت سنگ را بستن و سگ را رها کردن است.


علی میرزاخانی
روزنامه دنیای اقتصاد
شنبه چهارم 6 1391 4:1 بعد از ظهر
X