معرفی وبلاگ
سلام:بازدیدکننده گرامی برای حمایت ازتولیدات داخلی حتی الامکان ازخریداجناس خارجی پرهیزکنیددراین وبلاگ سعی می شودراه کارهای مناسب برای تقویت نیروی تولیدی این مرزوبوم ارائه گرددایده های شماعزیزان راجهت به قدرت رسیدن تولیدات وطن پذیراهستیم دریغ نفرمایید باتشکرمدیروبلاگ
دسته
توليد ايراني-افتخار جهاني
آموزش طراحي قالب براي تبيان
حمايت ازاقتصاد،كاروتوليدملي
ديكشنري آنلاين
لينگ دوستان
لينگ دوستان
لينگ دوستان
لينگ دوستان
لينگ دوستان
آرشیو
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 405531
تعداد نوشته ها : 684
تعداد نظرات : 43
 حمايت از توليد ملي  حمايت از توليد ملي

ما می توانیم


ذائقه ایرانی ، کالای ایرانی


تولید ملی
Rss
طراح قالب
GraphistThem273

صنعت طيور بي شك بعد از صنعت نفت كه البته دولتي است و به لحاظ گستردگي و حجم سرمايه گذاري توسط بخش خصوصي و اشتغال ايجاد شده، مهم ترين صنعت فعال كشور در حال حاضر است. اين صنعت از بعد از پيروزي انقلاب شكوهمند اسلامي رشد بسيار فزاينده اي داشته است. برگشت سريع سرمايه، سوددهي مناسب و توليد سريع پروتيين حيواني به نسبت ساير دام ها با توجه به نياز روزافزون مردم به پروتيين حيواني و عدم تامين آن از طريق گوشت قرمز (به لحاظ مشكلات و محدوديت هاي موجود در كشور در توليد اين محصول) و همچنين تغيير ذايقه مردم به مصرف بيشتر مرغ و تخم مرغ باعث شد بخش دولتي و بخش خصوصي بيش از پيش به اين صنعت توجه نمايند. به رغم اين گستردگي سرمايه گذاري و توليد، متاسفانه طي اين سال ها سياستگذاري مدون و درازمدتي براي اين صنعت انجام نگرفته است و دولت هاي مختلف بسته به شرايط زماني و سياست هاي اقتصادي موجود در كشور براي اين صنعت تصميم گيري نموده اند و البته سياستگذاري هايي هم كه گاهي انجام شده، با تغيير دولت ها تغيير نموده است. اين نحوه تصميم گيري، صنعت طيور را با ريسك بالايي مواجه ساخته است. به نظر اينجانب، صنعت طيور بعد از انقلاب به سه دوره تقسيم مي شود. دوران اول، دوران نگرش كاملا دولتي به اين صنعت بود. شرايط خاص آن زمان كه كشور متاثر از جنگ تحميلي و تحريم هاي بين المللي بود باعث شد دولت يارانه هاي زيادي را به اين صنعت گسيل داشته و آن را كاملا در اختيار و تحت كنترل خود درآورد تا بتواند با افزايش توليد و كنترل قيمت، نياز مردم را به اين محصول تامين كند. اگرچه اين سياست در آن زمان تصميم درستي بود ولي باعث شد وقت بسيار زيادي از بخش دولتي به منظور كنترل و نظارت بر روند تامين نهاده ها و توليد و توزيع گوشت مرغ و تخم مرغ صرف شود.


صنعت طیور بی شک بعد از صنعت نفت که البته دولتی است و به لحاظ گستردگی و حجم سرمایه گذاری توسط بخش خصوصی و اشتغال ایجاد شده، مهم ترین صنعت فعال کشور در حال حاضر است. این صنعت از بعد از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی رشد بسیار فزاینده ای داشته است. برگشت سریع سرمایه، سوددهی مناسب و تولید سریع پروتیین حیوانی به نسبت سایر دام ها با توجه به نیاز روزافزون مردم به پروتیین حیوانی و عدم تامین آن از طریق گوشت قرمز (به لحاظ مشکلات و محدودیت های موجود در کشور در تولید این محصول) و همچنین تغییر ذایقه مردم به مصرف بیشتر مرغ و تخم مرغ باعث شد بخش دولتی و بخش خصوصی بیش از پیش به این صنعت توجه نمایند. به رغم این گستردگی سرمایه گذاری و تولید، متاسفانه طی این سال ها سیاستگذاری مدون و درازمدتی برای این صنعت انجام نگرفته است و دولت های مختلف بسته به شرایط زمانی و سیاست های اقتصادی موجود در کشور برای این صنعت تصمیم گیری نموده اند و البته سیاستگذاری هایی هم که گاهی انجام شده، با تغییر دولت ها تغییر نموده است. این نحوه تصمیم گیری، صنعت طیور را با ریسک بالایی مواجه ساخته است. به نظر اینجانب، صنعت طیور بعد از انقلاب به سه دوره تقسیم می شود. دوران اول، دوران نگرش کاملا دولتی به این صنعت بود. شرایط خاص آن زمان که کشور متاثر از جنگ تحمیلی و تحریم های بین المللی بود باعث شد دولت یارانه های زیادی را به این صنعت گسیل داشته و آن را کاملا در اختیار و تحت کنترل خود درآورد تا بتواند با افزایش تولید و کنترل قیمت، نیاز مردم را به این محصول تامین کند. اگرچه این سیاست در آن زمان تصمیم درستی بود ولی باعث شد وقت بسیار زیادی از بخش دولتی به منظور کنترل و نظارت بر روند تامین نهاده ها و تولید و توزیع گوشت مرغ و تخم مرغ صرف شود.

در این دوران به دلیل تزریق یارانه ها و سودآور بودن این فعالیت، صنعت طیور توسعه بسیار زیاد و بعضا غیرقابل کنترلی پیدا کرد و افراد زیادی بدون داشتن تخصص و تجربه کافی عمدتا به دلیل استفاده از این یارانه ها و تعداد قلیلی هم جهت سوءاستفاده از شرایط اقتصادی کشور که باعث شده بود اکثر کالاها به صورت دو نرخی عرضه شود، وارد این صنعت شدند که متاسفانه فعالیت این افراد قلیل باعث شد زحمات تولیدکنندگان واقعی در جهت تامین پروتیین حیوانی مردم کمرنگ تر جلوه داده شود. دوران دوم صنعت طیور را می توان دوران آزادسازی صنعت طیور نامگذاری کرد. با پایان جنگ تحمیلی و کاهش قابل ملاحظه تحریم های بین المللی، سیاست دولت درخصوص کنترل تولید و سهمیه بندی کالاها تغییراتی کرد و درخصوص صنعت طیور هم دولت تصمیم گرفت نقش خود را در تولید و توزیع نهاده ها و تولیدات حاصله از صنعت طیور کمرنگ تر کند. به همین دلیل طرح آزادسازی صنعت طیور که همان حذف یارانه ها و عدم سهمیه بندی نهاده ها و توزیع گوشت مرغ و تخم مرغ بود را به مرحله اجرا درآورد. این طرح به دلیل حذف یارانه ها و آزاد شدن قیمت نهاده ها همان طور که قابل پیش بینی بود باعث افزایش سریع قیمت نهاده ها گردید. که منجر به کاهش نقدینگی مرغداران و در نهایت کاهش جوجه ریزی و تولید و افزایش قیمت گوشت مرغ و تخم مرغ گردید. این طرح اگرچه با برنامه ریزی و هدف مشخص به انجام رسید و اقدامی لازم الاجرا در آن زمان بود ولی به علت عدم تامین نقدینگی مرغداران باعث گردید مشکلات زیادی برای تولیدکنندگان به وجود آید.

ولی به هر حال این اقدام گامی بود به سمت خروج تدریجی دولت از دخالت در تولید و توزیع مرغ و تخم مرغ و پرداختن به مباحث اساسی تر مثل علمی کردن این صنعت و سیاستگذاری در جهت افزایش کمی و خصوصا کیفی محصولات تولیدی البته در طول دوران اجرای طرح آزاد سازی شرکت پشتیبانی ملزم بود نسبت به تامین نهاده ها به قیمت آزاد و با عقد قراردادهایی با تولیدکنندگان ضمن تامین قسمتی از نقدینگی مورد نیاز مرغداران جهت جلوگیری از ضرر و زیان تولید کنندگان در زمان افت قیمت و همچنین کنترل بازار نسبت به خرید تولیدات مرغداران به نرخ تضمینی که از سوی شورای اقتصاد اعلام می شد اقدام کند. البته نقش اصلی در زمینه تامین نهاده ها که عمدتا وارداتی بوده و هست را بخش خصوصی و تعاونی ها ایفا می نمودند و با گذشت زمان اجرای طرح این تشکل ها و واردکنندگان بخش خصوصی توانمندتر از گذشته عمل می کردند تا نقش شرکت پشتیبانی امور دام در خصوص توزیع نهاده ها کمرنگ تر شده و بیشتر به تنظیم بازار بپردازد. در این دوران اگر چه بعضی مواقع شاهد نوسانات قیمت مرغ و تخم مرغ بودیم ولی این نوسانات که اکثرا به دلیل نوسانات قیمت نهاده ها در بازارهای جهانی، نوسانات قیمت ارز، شیوع بیماری های همه گیر و نوسانات جوجه ریزی و تامین نقدینگی بود، به حداقل رسیده بود و صنعت طیور با آرامش نسبی به سمت ثبات نسبی در حرکت بود. در اواخر دولت قبل توسط معاونت امور دام وزارت جهاد کشاورزی طرحی در دست تدوین بود به نام طرح ساماندهی صنعت مرغ و تخم مرغ که بنا بود با اجرای طرح در مدت 10 سال ضمن رفع تمامی مشکلات صنعت طیور، این صنعت توسط بخش تعاونی و خصوصی با نظارت دولت مدیریت شود.

در صورت اجرای این طرح مشکلات این صنعت تا حدود زیادی رفع می شد و دولت هم می توانست به نقش اصلی خود که همان نظارت و هدایت است، بپردازد. دوران سوم صنعت طیور با ابلاغ طرح ساماندهی صنعت مرغ و تخم مرغ البته نه طرحی که اشاره شد در حدود یک سال قبل شروع شد و دولت سوای سیاست گذاری های گذشته مبنی بر کاهش نقش دولت در این صنعت، به یکباره به دولتی کردن مجدد این صنعت پرداخت و با توزیع نهاده ها زیر قیمت بازار عقد قرارداد با مرغداران سعی کرد کنترل بازار را به دست بگیرد؛ اقدامی که با توجه به وضعیت حاکم بر صنعت طیور درست به نظر نمی رسید و اکثر کارشناسان و تولیدکنندگان با آن موافق نبودند. اکنون بعد از بیش از یک سال از اجرای این طرح نه تنها توفیقی در جهت کنترل قیمت روز افزون مرغ و تخم مرغ حاصل نشده، بلکه به علت عدم تامین نقدینگی و همچنین افزایش قیمت نهاده ها و... شاهد افزایش قیمت مرغ و تخم مرغ هستیم به طوری که قیمت حال حاضر حدود دو برابر قیمت در سال گذشته است. این افزایش قیمت گذشته از اینکه در میزان مصرف سرانه مردم تاثیر زیادی خواهد گذاشت، صرف نظر از یک مقطع کوتاه مدت برای تولیدکنندگان مرغ و تخم مرغ نیز زیان های جبران ناپذیری خواهد داشت. در هر حال، به نظر اینجانب دخالت دولت در صنعت طیور به این شکل بازگشت به گذشته است و در شرایط کنونی کشور دارای تشکل های غیر دولتی و بخش خصوصی توانمندی است. بهترین حالت و گزینه این است که کلیه فعالیت های صنعت طیور اعم از تولید و توزیع تولیدات و واردات نهاده ها توسط بخش خصوصی و تعاونی ها با نظارت عالیه دولت انجام شود و دولت از هرگونه تولید و توزیع تولیدات فاصله گرفته و صرفا به سیاستگذاری و نظارت بپردازد.


سیداحمد دلقندی کارشناس کشاورزی
روزنامه کارگزاران
دوشنبه ششم 6 1391 8:2 بعد از ظهر
X