معرفی وبلاگ
سلام:بازدیدکننده گرامی برای حمایت ازتولیدات داخلی حتی الامکان ازخریداجناس خارجی پرهیزکنیددراین وبلاگ سعی می شودراه کارهای مناسب برای تقویت نیروی تولیدی این مرزوبوم ارائه گرددایده های شماعزیزان راجهت به قدرت رسیدن تولیدات وطن پذیراهستیم دریغ نفرمایید باتشکرمدیروبلاگ
دسته
توليد ايراني-افتخار جهاني
آموزش طراحي قالب براي تبيان
حمايت ازاقتصاد،كاروتوليدملي
ديكشنري آنلاين
لينگ دوستان
لينگ دوستان
لينگ دوستان
لينگ دوستان
لينگ دوستان
آرشیو
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 404857
تعداد نوشته ها : 684
تعداد نظرات : 43
 حمايت از توليد ملي  حمايت از توليد ملي

ما می توانیم


ذائقه ایرانی ، کالای ایرانی


تولید ملی
Rss
طراح قالب
GraphistThem273

 

حضرت علي(ع) انجام موفقيت آميز كار و دريافت نتيجه مفيد را منوط به چند شرط مي داند و توصيه دارد كه در هنگام انجام كار و قبل از آغاز اين چند شرط تحقق يابند:

الف: آموزش و فراگيري احكام كار: در اين زمينه مولا(ع) مي فرمايند: اي تجار و كسبه اول احكام تجارت را بياموزيد و بعد تجارت كنيد.

مولا اميرالمومنين(ع) در مورد آشنايي بافنون تجارت مي فرمايد: هر كس بدون علم تجارت كند در منجلاب ربا فرو مي رود به صورتي كه از آن بيرون نمي آيد.

ب: تعهد و درستكاري: حضرت علي(ع) ضمن تجليل از كارگران اهل علم و صاحب فن مي فرمايد: ان الله يحب العبد المحترف الامين: خداوند انسان صنعتگر متعهد و درستكار را دوست مي دارد.

ج: دقت و كيفيت : حضرت علي(ع) در مورد انجام كار توصيه مي نمايد كه كار با دقت و كيفيت انجام پذيرد و كيفيت فداي سرعت نگردد در اين مورد مي فرمايد:

 

لاتطلب سرعه العمل و اطلب تجويد فان الناس لا يسئلون فيم فرغ من العمل انما يسئلون عن جوده صنعه:

(هيچگاه سعي نكن كه كار را با عجله به پايان رساني بلكه تلاش كن تا آنرا خوب انجام دهي چون مردم نمي پرسند كه در چه مدت اين كار را انجام دادي؟ بلكه از كيفيت آن سئوال مي كنند.)

* فصل دوم : فوائد كار

1- ايجاد روحيه توكل و اميدواري:


امام علی(ع) در روایات عدیده، کارگران را به نتیجه کار، امیدوار و تلاش را نتیجه بخش معرفی می نماید و دعوت میکند که اگر با توکل بر خدا و داشتن پشتکار فعالیت کنند نتیجه خواهند گرفت در روایتی در همین زمینه می فرماید:

«من اجمل فی الطلب اتاه رزقه من حیث لا یحتسب» : هر کس در تلاش و معاش جدیت کند خداوند روزی او را از جایی که گمان نمی کند می رساند.(12)

و در جای دیگر می فرماید:

«من طلب شیئا ناله اوبعضه» : هر کس در طلب چیزی بکوشد یا بشتابد هر آیینه همه آن یا مقداری از آن را بدست می آورد.(13)

امام موفقیت و نتیجه مطلوب، برکت و عنایت خداوندی را در کار و تلاش می داند و با امیدوار ساختن فرد او را به کار وامیدارد. امام علی(ع) در جایی دیگر می فرمایند: (درهای رزق بسته است آنها را با حرکت و فعالیت بگشائید زیرا کار باعث برکت است» (14) و پر واضح اس که تا کسی به نتیجه و عواقب کار امیدوار نباشد فعالیت نمی کند. امام علی(ع) فرد را نوید می دهد که خداوند درهای روزی انسان را بوسیله کار می گشاید و کسی که کار کند و تلاش نماید عنایت خداوندی را هم خواهد داشت و خود آن حضرت هم با همین اعتقاد کار و تلاش مینود. زراره از امام صادق(ع) نقل میکند که مردی می گوید: دیدم علی (ع) باری از هسته خرما همراه دارد پرسیدم یا علی(ع) اینها چیست؟ حضرت فرمود: مائه الف عزق ان شاء الله. اینها صد هزار درخت خرماست، انشاء الله : یعنی این هسته ها در اثر سعی و کوشش و دادن آب به موقع به نخلستانهای سبز و خرم مبدل خواهد شد.

امام صادق(ع) در دنباله حدیث می فرماید حضرت علی(ع) آن هسته های خرما را غرس نمود و یکی از آنها به خطا نرفت.(15)

2- احساس شخصیت وعزت نفس:

امام علی(ع) که خود الگوی عملی برای تمام مسائل اجتماعی و انسانی بود. ضمن کار کردن و فعالیت در مزارع و قنوات و ایجاد نخلستانها مردم را به کار، این عمل خیر و خدا پسندانه تشویق می نمودند و در دو رباعی زیر کار را باعث شخصیت و عزت دانسته و سرفرود آوردن در مقابل دیگران و دست نیاز دراز کردن را عار و ننگ معرفی می کند. در یک رباعی می فرمایند:

لنقل الصخر من قلل الجبال                     احب الی من منن رجال

یقول الناس لی فی الکسب عار                    فان العار فی ذل السوال

برای من سنگ کشی از قله های کوه – یعنی چنین کار سختی گواراتر است از اینکه منت دیگران را بدوش بکشم. به من می گویند کار و کسب ننگ است – من می گویم ننگ این است که انسان نداشته باشد و از دیگران بخواهد

امام علی(ع) در یک رباعی دیگر می فرماید:

کد کد العبدان احببت ان تصبح حرا              واقطع الامال من مال بنی آدم طرا

لا تقل ذا مکسب یزری فقصد الناس ازری              انت ما استغنیت عن غیرک اعلی الناس قدرا

ترجمه: (اگر می خواهی آزاد زندگی کنی مثل برده زحمت بکش – آرزویت را از مال هر کس که باشد ببر و قطع کن – نگو این کار مرا پست می کند زیرا از مردم خواستن از هر چیزی بیشتر ذلت می آورد- وقتی که از دیگران بی نیاز باشی هر کاری داشته باشی از همه مردم بلند قدتر هستی.)

3- اجر اخروی :

کار و تلاش علاوه بر اینکه موجب استقلال و سربلندی در زندگی میشود بر اساس احادیث و روایات متقن سبب اجر و پاداش اخروی نیز میگردد که همین امر باعث تشویق و ترغیب افرادی می شود که علاوه بر توجه به مسائل دنیوی، سعادت اخروی را نیز طلب می نمایند. چنانچه روایت زیر پاداش کارکردن را مانند پاداش شمشیر زدن مجاهدین در راه خدا معرفی می فرماید: الکاد لعیاله کالمجاهد فی سبیل الله (کسی که برای تامین زندگی خانواده اش کار می کند و زحمت می کشد مانند کسی است که در راه خدا جهاد می کند.)(16)

امام علی(ع) در همین زمینه می فرماید: ان الله تعالی لیبعض العبد النوام الفارغ(یعنی خداوند بنده پر خواب و بیکار را دشمن دارد(17) و دشمنی با خدای تبارک و تعالی یعنی نداشتن سعادت اخروی و از دست دادن نعمت های جاوید خداوند.)

رهبر دین در زمینه ارزش و جایگاه رفیع کار و تاثیر آن در سعادت اخروی انسانی می فرماید: من اکل من کدیده فان یوم القیامه فی اعداد الانبیاء(ع) (کسی که بوسیله کار و تلاش خود ارتزاق کند در قیامت در ردیف پیامبران است و مانند پیامبران پاداش خواهد گرفت.)(18)

امام علی(ع) می فرماید: کسی که آب و خاک داشته باشد و فقیر بماند، خداوند او را از رحمتش دور کند.(19)

4- کسب اعتماد عمومی :

یکی از راههای جلب اعتماد عمومی در جامعه داشتن اشتغال و توجه به مساله کار است چنانچه امام علی(ع) در همین زمینه می فرماید: به آدم بیکار و کسی که دنبال کار نمی رود اعتماد نکنید(20) یعنی جامعه از شر فساد و خیانت کسانی که بیکار هستند در امان نخواهد ماند و در معاشرت ها نباید به آنها اعتماد کرد. کار در جامعه اعتماد ایجاد می نماید و یکی از نشانه های درستی و صداقت انسان کار کردن و فعال بودن او و پرهیز از بیکاری است. استاد شهید مرتضی مطهری ضمن تاکید بر اثرات تربیتی کار می فرماید کار در عین اینکه معلول فکر و روح، دل و جسم آدمی است سازنده خیال، سازنده عقل و فکر، سازنده دل و قلب و بطور کلی سازنده و تربیت کننده انسان است.(21)

پیامبر اکرم(ص) وقتی با کسی برخورد می کرد که توانایی خوبی داشت سئوال می کرد آیا حرفه ای دارد و به کاری مشغول است اگر می گفتند کاری نمی کند می فرمود از چشمم افتاد.(22)

* فصل سوم : سیره عملی

امام علی(ع) و مدیریت کار:

امام علی(ع) در نامه مالک اشتر می نویسد بر سر هر کاری از کارهای خود از میان ایشان رئیسی بگمار، کسی که بزرگی کار مقهورش نسازد و بسیاری آنها سبب پراکندگی خاطرش نشود.(23)

همچنین امام علی(ع) در نهج البلاغه می فرماید: کارگزاران شایسته را در میان گروهی بجوی که اهل تجربه هستند و از خاندانهای صالح، آنها که در اسلام سابقه ای دیرینه دارند اینان به اخلاق شایسته ترند و آبرویشان محفوظتر است و از طعمکاری بیشتر رویگردانند و در عواقب کارها بیشتر می نگرند.(24)

امام علی(ع) می فرماید: ای مالک ... اینک سفارش مرا در حق بازرگانان و پیشه وران بپذیر و درباره آنها به کارگزارانت نیکو سفارش کن، خواه آنان که در یک جا مقیم اند، خواه آنان که با سرمایه خویش اینجا و آنجا سفر می کنند و با دسترنج خود زندگی نمایند.

ای مالک بدان با این همه نفعی که برای تجار ... ذکر کردم در میان آنان گروهی تنگ نظرند و بخیل آنهم بصورت قبیح و زشت، ای مالک از احتکار بشدت جلوگیری کن چرا که پیامبر اکرم(ص) از آن منع کرده است باید فروش اجناس با شرایط آسان و بدون سختگیری انجام گیرد و با ترازوی عدالت باشد، نرخهایی هم باید بگذاری که نه به فروشنده اجحاف شود و نه به خریدار(25) ایشان در فراز دیگری از نامه خود به مالک اشتر می فرماید: مردم روزیخوار خراج و خراج گزارنند ولی باید پیش از تحصیل خراج در اندیشه زمین باشی زیرا خراج حاصل نشود مگر به آبادانی زمین و هر که خراج طلبد و زمین را آباد نسازد شهرها و مردم را هلاک کرده است و کارش استقامت نیابد مگر اندکی.

توجه به کیفیت کار(وجدان کاری):

داشتن وجدان کاری و توجه به کیفیت کار از جمله مواردی است که در پیشرفت و کارایی جامعه نقش بسزایی دارد و امام علی(ع) به این مهم توجه ویژه فرموده و آنرا در قالب لزوم فراگیری علم و دانش مربوط به حرفه ها، وجدان کاری و انصاف مورد تاکید قرار داده اند. از جمله اینکه فرموده اند: یا معشر التجار- الفقه ثم المتجر و الله للربا فی هذه الامه اخفی من دبیب النمل علی صفا (ای تجار و کسبه اول احکام تجارت را بیاموزید بعد تجارت کنید به خدا قسم ربا خواری در این امت از راه رفتن مورچه بر سنگ پنهان تر است.(26)

همچنین امام علی(ع) می فرماید: هر کس بدون علم تجارت کند در منجلاب ربا فرو میرود به صورتی که از آن بیرون نمی آید.(27)

امام علی(ع) در مورد توجه به کیفیت و دقت در نحوه اجرای کار می فرماید: لا تطلب سرعه العمل و اطلب تجوید فان الناس لا یسئلون فیم فرغ من العمل انما یسئلون عن جوده صنعه (هیچگاه سعی نکن که کار را با عجله به پایان رسانی بلکه تلاش کن تا آنرا خوب انجام دهی چون مردم نمی پرسند که در چه مدت این کار را انجام دادی؟ بلکه از کیفیت و خوبی آن سئوال می کنند.)(28)

دفاع از حقوق کارگران :

امام علی(ع) به کارگر توجه ویژه ای فرموده اند و ضمن تکریم کار و کارگران و صنعتگران آنها را محبوب خداوند معرفی میکنند و اساسا در زبان دین، هر کار مقدسی، یا هر فرد صاحب صنعت نیکوئی، بعنوان محبوب خداوند معرفی می شود و امام علی(ع) در رابطه با صنعتگر متعهد می فرماید:

ان الله یحب العبد المحترف الامین(خداوند انسان صنعتگر متعهد و درستکار را دوست میدارد.)(29)

امام علی(ع) دراین روایت هم از افراد کارگر و خلاق، تکریم به عمل می آورد و آنها را ستایش می کند و هم به تعهد اشاره دارد یعنی افراد اهل کار و با تعهد محبوب خالق هستند و کسانی که این دو صفت را با هم داشته باشند خدمتگزاران واقعی جامعه هستند و در جای دیگر برای دفاع از حقوق کارگر می فرماید(30): سه دسته ملعون و نفرین شده هستند اول کسی که در ستمزد کارگر خیانت کند و در روایتی پیامبر اکرم خطاب به امیرالمومنین میفرماید یا علی(من منع اجیرا اجره فعلیه لعنه الله) هر کس مزد کارگر را ندهد خداوند او را لعنت می کند. امام علی(ع) بخاطر ارزشی که کار در جامعه دارد لباس کارگر را لباسی ارزشمند می داند که انسان را جاودانه می کند و از پوسیدگی و نابودی حفظ می نماید.(31) میفرماید:

ثوب العمل یخلدک و لا یبلی و یبقیک و لا یفنی(لباس کار و تلاش تو را جاودانه و پایدار می کند و کهنه و پوسیده نمی شوی و تو را ماندگار می نماید و از نابودی تو جلوگیری می کند.)(32)

تکریم و تقدس لباس کارگر آنهم از زبان امیرالمومنین(ع) مبین قداست و ارزش والای کار است و از نظر عبادی منزلتی است که فرد کارگر به آن دسترسی پیدا کرده و به لحاظ جایگاه معنوی آن قابل تعرض و بیعدالتی نمی باشد زیرا فرد مسلمان مجبور به رعایت مقدسات و قوانین مسلم شرعی می باشد.

حمایت از تولید کنندگان :

تولید کنندگان در هر جامعه ای باید محترم شمرده شوند و مورد حمایت قرار گیرند تا هم به لحاظ اینکه اهل کار و فعالیت می باشند و هم چرخهای اقتصادی جامعه را بحرکت در می آورند بعنوان الگوهای عملی جامعه معرفی گردند تا مایه رونق کار شکوفایی اقتصاد مملکت شوند در جامعه ای که تولید کنندگان و کارگران آن از

امنیت شغلی و پشتیبانی و حمایت برخوردار نیستند رغبت چندانی برای کار و فعالیت در بین عامه مردم وجود ندارد امام علی(ع) در همین خصوص به مالک اشتر می فرماید: ای مالک اینک سفارش مرا در حق بازرگانان و پیشه وران بپذیر و در باره آنها به کارگزارانت نیک سفارش کن خواه آنان که در یک جا مقیم اند و خواه آنان که با سرمایه خود به این سو و آن سو سفر می کنند و با دسترنج خود زندگی را سپری میکنند.(33)

همچنین امام علی(ع) خطاب به مالک اشتر می فرماید: به کشاورزان تخفیف بده به  اندازه ای که کار آنها اصلاح شود و باید سبک ساختن کار آنها بر تو گران نیاید، زیرا تخفیفی که به آنها داده ای اندوخته ای است که با آباد کردن شهرها و زینت دادن حکومتت به تو باز می گردد. ویرانی مملکت همیشه بر اثر بیچارگی و دست تنگی ملت پدید می آید.(34)

امام علی(ع) برای حمایت از کارگران دستور میدهد: از لباس زمستانی و تابستانی مردم و همچنین از قوت روزانه و وسیله ای که با آن کار می کنند خراج نگیرید.(35)

امیرالمومنین(ع) در تجلیل از دامداران و تشویق این قشر زحمتکش میفرماید:

من کانت فی منزله شاه قدست علیه الملائکه فی کل یوم مره و من کانت عنده اثنان قدست علیه الملائکه فی کل یوم مرتین و کذالک فی الثلاثه و یقول الله بورک فیکم

(هر کس یک گوسفند نگهداری کند، ملائکه روزی یکبار او را دعا می کنند و هر کس دو گوسفند نگهداری کند ملائکه او را روزی دو بار تقدیس و دعا می کنند و هر کس سه گوسفند و بالاتر، او را به عدد گوسفندان دعا می کنند و می گویند این گوسفندان بر تو مبارک باشد.)(36)

* فصل چهارم: مضرات بیکاری

1- فقر

قال علی(ع) : من وجد مائا و ترابا ثم افتقر فابعده الله(می فرماید کسی که آب و خاک داشته باشد و فقیر بماند یعنی کار و تلاش و کشاورزی ننماید، خداوند او را از رحمت خودش دور بدارد.)(27)

شکی نیست که بیکاری در روحیه و رفتار انسان اثرات منفی فراوانی دارد. امام علی(ع) بیکاری را سخت مورد نکوهش قرارداده و می فرمایند: (من تصر فی العمل ابتلی بالهم) یعنی: هر کس در کار سستی و کوتاهی کند به اندوه و غصه گرفتار می شود، امام در این روایت کار را مایه نشاط و شادابی دانسته و بیکاری وکاهلی را مایه اندوه می شمارد و در حدیثی دیگر می فرمایند: کسی که به استقبال کارها برود، بینا و آگاه خواهد شد و کسی که به کار پشت کند و توجه ننماید حیران خواهد شد، که در این روایت سرگردانی و تحیر نتیجه بیکاری است و مشکلات روحی دیگری نیز بدنبال خواهد داشت، خصوصا اگر تمام تکیه گاهها و حتی رحمت الهی را از دست بدهد و از آن مایوس گردد. امام علی(ع) در خصوص رابطه تنبلی و کم کاری که به تبعه آن سرگردانی و فقر است می فرماید، فرد در این شرایط تمام حقوق و بهره خود را از دست میدهد و عملا به فردی بی هویت و فاقد اعتبار و منزلت فردی در اجتماعی مبدل می گردد امام می فرماید:(38) هر کس سستی و تنبلی کند حقوق و بهره خود را از دست میدهد و در این صورت است که فقر و تنگدستی بعنوان یک بلای فردی و اجتماعی دانگیر او شده و وی را حتی از انسانیت هم ساقط می نماید و تا جایی پائین می رود که در سطح فنا و مرگ قرار می گیرد. امام علی(ع) در خصوص فقر می فرماید: هو الموت الاکبر: یعنی فقر مرگ بزرگ است و همین کلام امام(ع) قبح مطلب را بخوبی بیان نموده و عواقب آنرا گوشزد کرده است.

2- بیکاری و تکدی گرایی(گدایی(:

فقر و بیچارگی مهمترین عارضه ای است که بعلت بیکاری و کم کاری در جامعه بوجود می آید و بدنبال آن فقر و ذلت و از دست دادن شخصیت اجتماعی و فردی در جامعه عارض می گردد. یکی از مشاغل کاذب و قبیح از دیدگاه امام علی(ع) گدایی و دست دراز کردن پیش دیگران است و امام علی(ع) آنقدر این مطلب را ظریف بیان نموده که با هیچ زبان و تعبیری قابل مقایسه نیست آنجا که می فرماید: بیکاری و در نتیجه نیاز به دیگران شرف و عزت آدمی را نابود می سازد.

امام علی(ع) در روایتی دیگر می فرمایند:

«لئن ادخل یدی فی فم تبین الی المرفق احب الی من اسال من لم یکن ثم کان» (اگر ناچار شوم دست خود را تا آرنج در دهان اژدها فرو برم، این عمل ننزد من محبوبتر است از اینکه از کسی ک چیزی نبوده و اکنون منزلتی یافته چیزی درخواست نمایم.)(39)

بی شک یکی از زشت ترین و منفورترین اعمال و رفتار در تمامی جوامع بشری و در همه اعصار اظهار نیاز و گدایی نزد همنوعان خود می باشد تردیدی نیست که مضرات و عواقب سوء این عمل علاوه بر انحرافات فردی به جامعه نیز سرایت می کند و بخودی خود می تواند منشا نابودی و فنا باشد و زندگی فردی و اجتماعی که متضمن شرف و حیثیت اوست و در صورت نابودی این پایگاه دیگر چیزی برای ادامه حیات باقی نمی ماند بوسیله گدایی و دست نیاز دراز کردن پیش دیگران از بین می رود.

3- بیکاری عامل فساد در فرد و جامعه:

یکی از عارضه های منفی بیکاری اشاعه فساد در جامعه است، امام علی(ع) در همین زمینه می فرمایند: «ان یکن الشغل مجهده فاتصال الفراغ مفسده» اگر کار کردن باعث زحمت و خستگی است بیکاری مایه و عامل فساد است.(40) برای مبارزه با فساد اجتماعی یکی از راههای مناسب ایجاد اشتغال و رونق دادن به بازار کار است. استاد شهید مطهری، کار را یکی از عوامل تربیت و بیکاری را عامل تباهی در جامعه میداند و در همین زمینه می فرماید: (41) یکی از شهرها یا ایالات امریکا قمار آنقدر رایج شده بود که زنها به آن عادت کرده بودند و در خانه ها بصورت یک بیماری اجتماعی رواج یافته بود و شکایت همه این بود که زنها کاری به غیر از قمار ندارند، اول این را بعهده واعظها گذاشتند که آنها این بیماری را با موعظه از جامعه بیرون کنند. ولی آخر بیماری علت دارد تا علتش از بین نرود بیماری از بین نمی رود، بالاخره واعظها شروع کردند به بیان زیانهای قمار و آثار اخروی آن ولی اثر نداشت، یک شهردار پیدا شد و گفت من این بیماری را علاج می کنم، کارهای دستی از قبیل بافتنی را تشویق کرد و برای زنها مسابقه های خوب گذاشت و جایزه های خوب تعیین کرد، طولی نکشید که زنها دست از قمار کشیدند و به صنایع دستی روی آوردند. آن شهردار علت را تشخیص داده و فهمیده بود که علت پرداختن زنها به

قمار بیکاری است لذا چون بیکاری فساد می آورد هرچه میزان بیکاری بیشتر باشد فساد بیشتر خواهد بود و اعتماد از جامعه سلب خواهد گردید. دستبردها، تقلب و سایر فسادهای مالی و اخلاقی مترتب بر بیکاری است. امام علی(ع) در همین خصوص می فرماید: به آدم بیکار و کسی که دنبال کار نمیرود اعتماد نکنید(42) یعنی از شر فساد و خیانت کسانی که بیکارند افراد در امان نیست و در معاشرت ها نباید به آنها اعتماد کرد و در مقابل این بی اعتمادی مساله کار است که انسان را با انبیاء(ع) مشهور می کند و تا رتبه مجاهدین فی سبیل الله بالا می برد.

 

 

نویسنده : حجت الاسلام شکرالله دانش

معاونت فرهنگی ، آموزشی و پژوهشی اداره کل تبلیغات اسلامی فارس

 

پنج شنبه پنجم 5 1391 1:41 بعد از ظهر
X